کلاس PyPiSync:
این کلاس به صورت سینک عمل می‌کند، به این معنا که هر متد درخواست‌های HTTP را به صورت همزمان پردازش می‌کند و تا زمانی که پاسخ دریافتی از سرور دریافت نشود، متد ادامه نمی‌یابد.

متدهای کلاس PyPiSync:
get_package_info(self, package_name):

این متد اطلاعات مربوط به یک پکیج خاص را از PyPI دریافت می‌کند.
ورودی: نام پکیج (به عنوان رشته).
خروجی: یک دیکشنری از اطلاعات پکیج در فرمت JSON.
در صورتی که پکیج یافت نشود، یک استثنا (ValueError) صادر می‌شود.
get_releases(self, package_name):

این متد لیست ورژن‌های پکیج را دریافت می‌کند.
ورودی: نام پکیج.
خروجی: یک دیکشنری با کلید releases که لیستی از ورژن‌ها است.
is_package_updated(self, package_name):

این متد بررسی می‌کند که آیا آخرین آپدیت پکیج در ۳۰ روز گذشته انجام شده است یا خیر.
ورودی: نام پکیج.
خروجی: دیکشنری که شامل کلید is_updated است و مقدار آن True یا False است.
show_package_author_info(self, package_name):

اطلاعات نویسنده پکیج (نام و ایمیل) را برمی‌گرداند.
ورودی: نام پکیج.
خروجی: دیکشنری شامل نام نویسنده و ایمیل.
show_last_update_date(self, package_name):

تاریخ آخرین آپدیت پکیج را برمی‌گرداند.
ورودی: نام پکیج.
خروجی: تاریخ آخرین آپدیت در فرمت YYYY-MM-DD HH:MM:SS.
get_popular_packages(self, limit=10):

لیست پکیج‌های محبوب را دریافت می‌کند.
ورودی: تعداد پکیج‌های محبوب مورد نظر.
خروجی: متن HTML شامل لیست پکیج‌ها.
get_package_url(self, package_name):

URL صفحه خانه پکیج را دریافت می‌کند.
ورودی: نام پکیج.
خروجی: دیکشنری شامل URL صفحه خانه پکیج.
get_first_release_date(self, package_name):

تاریخ اولین انتشار پکیج را دریافت می‌کند.
ورودی: نام پکیج.
خروجی: تاریخ اولین انتشار در فرمت YYYY-MM-DD HH:MM:SS.
check_package_status(self, package_name):

بررسی می‌کند که آیا پکیج در PyPI موجود است یا خیر.
ورودی: نام پکیج.
خروجی: دیکشنری که شامل کلید status با مقدار True یا False است.
کلاس PyPiAsync:
این کلاس مشابه کلاس قبلی است اما به صورت آسنکرون عمل می‌کند. آسنکرون بودن به این معناست که درخواست‌ها به صورت همزمان و بدون مسدود کردن برنامه انجام می‌شوند، بنابراین در زمان انتظار برای دریافت پاسخ از سرور، برنامه می‌تواند به انجام دیگر کارها ادامه دهد.

متدهای کلاس PyPiAsync:
این متدها همان عملکرد متدهای کلاس PyPiSync را دارند، اما به صورت آسنکرون (با استفاده از aiohttp برای درخواست‌های غیر همزمان) پیاده‌سازی شده‌اند. استفاده از این کلاس‌ها به خصوص در برنامه‌هایی که نیاز به درخواست‌های زیادی به صورت همزمان دارند، مفید است، زیرا به صورت بهینه منابع را مدیریت می‌کنند.

تفاوت‌ها و مزایا:
سینک (Sync):

هر درخواست به صورت همزمان پردازش می‌شود.
ممکن است در صورت درخواست‌های زیاد باعث کندی عملکرد شود.
مناسب برای برنامه‌هایی که نیاز به درخواست‌های سریع دارند یا تعداد کمی درخواست ارسال می‌شود.
آسنکرون (Async):

درخواست‌ها به صورت غیر همزمان پردازش می‌شوند و منابع به شکل بهینه‌تری استفاده می‌شوند.
به خصوص در زمانی که تعداد درخواست‌ها زیاد است یا نیاز به پردازش موازی داریم، عملکرد بهتری دارد.
استفاده از asyncio و aiohttp باعث می‌شود که برنامه در هنگام درخواست منتظر باقی نماند و دیگر وظایف را انجام دهد.
موارد استفاده:
توسعه ابزارهای خودکار: می‌توانید از این کلاس‌ها برای ساخت ابزارهایی که اطلاعات پکیج‌های PyPI را جمع‌آوری می‌کنند و به کاربران گزارش می‌دهند استفاده کنید.
تحلیل پکیج‌ها و آپدیت‌ها: برای پیگیری آپدیت‌های جدید پکیج‌ها، مشاهده آخرین نسخه‌ها، تاریخ انتشار و دیگر اطلاعات مفید.
مدیریت پکیج‌ها: برای اطمینان از این که پکیج‌ها به روز هستند یا اطلاعاتی مانند نویسنده یا صفحه خانه پکیج‌ها را جستجو کنید.