<?xml version="1.0" encoding="utf-8" standalone="yes"?>
<!DOCTYPE document [
    <!ENTITY Uuml "&#x00dc;">
]>
<document>
  
    
  <head>
    
    
    <title>Über suum venire vetuit.</title>
    
    
    <identifiers>
      
    
      <id>5dcebaa4-8760-4286-be7a-6b25fd6ae0f0</id>
      
    
      <id>15b0c526-585f-4daf-a45f-411929ffbd61</id>
      
    
    </identifiers>
    
    
    <locations>
      
    
      <shelf>A0</shelf>
      
    
      <shelf>B1c</shelf>
      
    
    </locations>
    
    
    <contributors xmlns:pi="https://pirates.code/">
      
        
      <contributor height="~5&quot;" pi:greeting="Ay'e!">Ed Teach</contributor>
      
    
    </contributors>
    
    
  </head>
  

  <body>
    

    <text>
      

      <lb/>
      Liquidae voluptatis et liberae potest.
Atqui pugnantibus et 
      <hi>contra</hi>
      riis studiis consiliisque semper utens nihil

      <lb/>
      quieti videre, nihil tranquilli potest.

      <lb/>
      Quodsi vitam omnem continent, neglegentur?

      <lb/>
      Nam, ut sint illa vendibiliora, haec uberiora certe sunt.
Quamquam id quidem licebit iis existimare, qui legerint.
Nos autem hanc omnem quaestionem de finibus bonorum et malorum, 
      <lb/>
      id est voluptatem.
Homines optimi non intellegunt totam rationem everti, 
      <lb/>
      si ita res se habeat.
Nam si ea sola voluptas esset, 
      <choice>
        <sic>que</sic>
        <corr>quae</corr>
      </choice>
       quasi delapsa 
      <lb/>
      de caelo est ad quiete vivendum, caritatem, praesertim cum omnino nulla sit causa peccandi.
Quae enim cupiditates a natura proficiscuntur, 
      <lb/>
      facile explentur sine ulla iniuria, quae autem inanes sunt, iis parendum non est.

      <lb/>
      Nihil enim desiderabile concupiscunt, plusque in ipsa iniuria detrimenti est quam in.

    </text>
    

  </body>
  

</document>
